W styczniu 2026 roku norweski urząd medialny „Medietilsynet” opublikował raport „Mediendiversitetsrapport 2025”, w którym znaczną część uwagi poświęcono rynkowi radiowemu w Norwegii. Szczególną uwagę przyciąga proces cyfryzacji, zapoczątkowany wyłączeniem krajowego i regionalnego sygnału UKF w 2017 roku, który wyraźnie wpłynął na strukturę słuchalności i pozycje rynkowe nadawców.
Krajowy rynek radiowy – stabilna struktura i dominacja trzech dużych graczy
Norweski rynek krajowy charakteryzuje się stabilną strukturą, zdominowaną przez trzy główne podmioty: publicznego nadawcę NRK, grupę P4 (obecnie część Viaplay Group) oraz Bauer Media. W 2024 roku NRK osiągnęło 66% udziału w codziennej słuchalności, P4 22,1%, a Bauer Media 11,9%. Pięć największych stacji (NRK P1, P4 Lyden av Norge, NRK P2, NRK P1+ i Radio Norge) odpowiadało za ponad 70% codziennej słuchalności, co pokazuje wysoki poziom stabilności preferencji słuchaczy w ciągu ostatnich lat.
Wraz z cyfryzacją i wprowadzeniem DAB+ liczba kanałów oferowanych przez NRK, P4 i Bauer Media wzrosła z pięciu do 32, umożliwiając różnicowanie treści programowych w ramach różnych gatunków muzycznych i audycji tematycznych. Stabilność rynku krajowego pozostaje wysoka, mimo że od 2017 roku odsetek populacji słuchającej radia codziennie oraz średni czas słuchania stopniowo maleją – w 2024 roku 43% Norwegów słuchało radia codziennie, a średnia dzienna słuchalność spadła do 48 minut.
Lokalny rynek radiowy – koncentracja i wyzwania ekonomiczne
Rynek lokalny jest zdecydowanie bardziej zdecentralizowany i obejmuje mieszankę małych i dużych nadawców, rozproszonych geograficznie po całym kraju. W ostatnich latach widać jednak wyraźny trend konsolidacji – w grudniu 2025 roku trzy największe lokalne grupy (Lokalradioene i Innlandet, Jærradiogruppen i Polaris Media) posiadały 41% wszystkich lokalnych licencji radiowych.
Rozwój sieci DAB+ dla lokalnego radia jest kosztowny, co sprzyja większym graczom w przejmowaniu większości inwestycji. Choć liczba licencji rośnie (w 2025 roku przyznano 101 nowych licencji DAB+), nie przekłada się to wprost na większą liczbę niezależnych stacji. Wiele małych stacji lokalnych ogranicza działalność lub zostaje przejętych przez większych nadawców.
W 2024 roku lokalne stacje odnotowały najniższe przychody operacyjne od czasów pandemii, a rentowność dramatycznie spadła – 71 z 118 lokalnych stacji zanotowało straty operacyjne. Nadawcy wprowadzali cięcia kosztów. Spadek przychodów reklamowych do 81 mln NOK w 2024 roku oznaczał spadek o 9,7% w porównaniu do 2020 roku. Jednocześnie wsparcie z grantów, darowizn i dobrowolnych licencji wzrosło o 12,5%, osiągając 25 mln NOK.
Geograficzna struktura nadawania DAB+ i FM
DAB+ w Norwegii obejmuje cztery bloki częstotliwości: dwa krajowe (I i II), regionalny blok dla NRK oraz lokalny blok dla stacji lokalnych. Ogólnokrajowy blok I jest współdzielony przez komercyjnych nadawców krajowych (Viasat Group i Bauer Media) i obejmuje 18 stacji, Ogólnokrajowy blok II pozostaje w rozbudowie w wybranych regionach, a lokalny blok obejmuje 37 regionów, z wyjątkiem Namdalen. Ogólnokrajowa sieć UKF została wyłączona w 2017 roku, w 120 z 141 dawnych obszarów wciąż nadają stacje lokalne w paśmie UKF.
Wiodący lokalni nadawcy i ich strategie
Największym lokalnym nadawcą pozostaje Lokalradioene i Innlandet AS z 190 licencjami, z czego 164 to licencje DAB+. Kolejnymi pod względem liczby licencji są Jærradiogruppen AS/Herman Skretting AS (47 licencji) oraz Polaris Media ASA (32 licencje). W segmencie stacji tematycznych i religijnych znaczącą pozycję zajmują pTro, P7 Kristen Riksradio i Radio 3.16, wszystkie z wieloma licencjami DAB+ rozciągającymi się na większy obszar geograficzny niż pojedyncze nadajniki UKF.
Jednocześnie wyraźna jest dalsza transformacja cyfrowa – liczba nadawców lokalnych korzystających wyłącznie z DAB+ rośnie powoli, podczas gdy większość lokalnych stacji nadaje równocześnie na UKF i DAB+, co wiąże się z dodatkowymi kosztami. W efekcie lokalny rynek radiowy charakteryzuje się trudną sytuacją finansową, malejącą rentownością i ograniczoną różnorodnością, mimo że stacje oferują zróżnicowane profile programowe i pokrywają szeroki zakres geograficzny.
Podsumowanie
Norweski rynek radiowy prezentuje wyraźną dychotomię: krajowy rynek jest stabilny, zdominowany przez trzy główne podmioty i charakteryzuje się dużą przewidywalnością słuchalności, podczas gdy lokalny rynek przechodzi dynamiczną transformację cyfrową. Cyfryzacja i rozwój DAB+ pozwoliły na rozszerzenie oferty programowej, ale również pogłębiły koncentrację i obniżyły rentowność mniejszych graczy. Stabilność rynku krajowego kontrastuje więc z wyzwaniami lokalnego radia, które nadal balansuje między tradycyjnym nadawaniem UKF a kosztownym rozwojem DAB+.
